Grimoire van een Groentje

Eik en Blad: Water bijdrage

Lieve iedereen, Dit artikel is al veel ouder dan de andere dingen die ik schrijf. Op 31 december 2020 kwam de nieuwe editie van Eik en Blad uit. Hoewel de sneeuw gisteren uitgebreid viel, komt Imbolc er wel aan. Daarom wil ik jullie laten weten hoe ik jaarfeesten vier vanuit de kast. Klik hierop voor de link naar het volledige magazine. Eik en blad is zeker de moeite waard, en daar vind je ook een niet eerder gepubliceerd tweede artikel van mij.  Wees gezegend, Mirren Jaarfeesten in de kast 3 wijzen met wierrook, kwamen er van verre En volgden Mijn wierrook zoverre, ligt achter een plank. Het is een raar idee, wanneer jullie dit lezen is mijn favoriete feest al geweest. Kerst, Chanoeka, Yule, net hoe je het wilt noemen. Opgegroeid in een vrij gezin met zowel katholieke (mijn moederskant) als Joodse roots (mijn vaderskant), kijk ik altijd enorm uit…

Egoïstische vragen

Ik ben iedereen vergeten een gelukkig nieuwjaar te wensen! Bij ons zijn de boom en de stal al weg sinds 1 januari. De koningen hebben het kindeke nooit bereikt en vandaag zie ik dat als uitweg om jullie alsnog een gelukkig nieuwjaar te wensen.  Goed, nu over op de orde van de dag. Wanneer stel je vragen? Nee, ik heb het niet over de ‘hoe heb je geslapen of ‘wat eten wij vanavond’ variant, maar over de echt lastige vragen. Domme vragen bestaan niet, maar slecht getimede vragen wel. En met dat laatste zit ik in mijn maag. Ik heb maar een keer of tienduizend gezegd dat oma overleden is en mijn moeder niet over hekserij wilt praten. Voor mij houdt mijn familiewijsheid daar op. Dat is iets wat ik het vervelendst heb gevonden. Ik weet niet waar mijn hekserij vandaan komt; ik weet niet of mijn intuïtie hetzelfde zegt…

Internetspreuken

Ik hou van het internet. Niet dat ik wat anders kan beweren, want ik schrijf op het internet. Dankzij het internet durfde ik voor het eerst informatie op te zoeken over hekserij, durfde ik sites met een heidense achtergrond te bezoeken en durfde ik mijzelf te ontwikkelen. Veilig vanuit mijn eigen kamer. Vroeger ging je voor informatie naar de Bibliotheek. Als sinds kind af aan ben ik een trouwe gast van de bibliotheek. Ik kom er alleen niet voor heksenzaken. Onze bieb staat midden in het dorp en iedereen die je kent komt er. Dat maakt het zoeken naar boeken over hekserij bijna onmogelijk. Nu ik ouder en wijzer ben, en het verberg-knopje van Facebook heb gevonden, volg ik aardig wat heksen en heidense pagina’s op het internet. Wat mij opvalt is hoe makkelijk je informatie verkrijgt. Spreuken, rituelen en dagelijkse gebeden staan met een zoekopdracht tot je beschikking. Let…

Je bent een galgaldr

“Herinneringen zijn dromen die echt zijn geworden.” Ik schrok een beetje wakker. We zaten alleen in de treincoupé, jaren terug, ergens om 01.00 ‘s nachts, nog voordat ik Mirren ontmoette. Was ik echt zo hardop aan het nadenken? “Nee, je dacht niet hardop. Maar ik weet hoe je denkt. We hebben elkaar al eens eerder ontmoet.” Ik keek haar aan. Een vrouw van midden 40, een beetje smoezelig haar, de benen gekruist op de bank tegenover haar, ze keek recht in mijn ogen. “Ja, nu weet ik het zeker. Je hebt nog steeds die indringende blauwe ogen, en tegelijkertijd kalmeren ze iedereen. Maar je zal wel niet weten waar ik het over heb. Dat maakt ook niet uit. We hebben elkaar gezien toen je nog klein was, in de Jordaan in een speeltuin.” Nog voordat ik een woord kon uitkramen, stak ze van wal. “Ik ben Guinevere, mijn ouders hebben…

Waar ligt de scheidslijn?

Ik vraag mij af of ik hypocriet ben. Even een situatieschets. Een van mijn collega’s kan helen. Die collega weet ook dat ik weet wat dat is. We hebben eigenlijk het verder nooit over hekserij gehad. Al weet hij volgens mij wel dat ik er op zijn minst geïnteresseerd in ben. Ik weet dat oudere heksen zoiets aanvoelen, maar hij kan zich geweldig afsluiten dus eigenlijk heb ik geen idee. Een tijdje geleden had een van onze leerlingen een fikse hoofdpijn. Mijn collega heelt via drukpunten op de handen en besloot dat ook bij de leerling te doen. De leerling kent de collega al jaren en vond het niet erg, mijn collega vond het prima, alleen ik vond het apart. Ik was letterlijk de enige die mij niet comfortabel voelde dat mijn collega een leerling hielp. Terwijl het helpen van de leerlingen onze baan is. Maar het feit dat hij…

Samen lopen

“Het is jammer dat hij er niet bij is, het ritueel zou goed voor hem zijn geweest.” Even een situatieschets: Het was Samhain en met een aantal vrienden zaten wij bij elkaar. Het ritueel had ons allemaal veel energie gekost en nu zaten we rustig bij te praten op de bank. In onze vriendengroep loopt iedereen zijn pad alleen, maar om de zoveel tijd lopen we een stukje op. Het gesprek ging over een vriend van ons. Een van de weinigen binnen de groep die wel weet dat onze interesse bij hekserij ligt, maar niet weet wat we uitvoeren. Zijn interesse ligt net als de mijne bij de Keltische Mythologie en ik spar dan ook graag met hem over mythen en interpretaties. Vanwege de afstand kon hij er die avond niet bij zijn, iets waar we allemaal van baalden. Het is raar zoals dat gaat. Vriendengroepen komen en vriendengroepen gaan.…

440 dagen

Een jaar, twee maanden en veertien dagen geleden heb ik voor het eerst een bericht geschreven. Compleet overdonderd door het woord ‘heks’ en door de onzekerheid die daarbij hoort, schreef ik een noodkreet. Eén die door mijn intuïtie beantwoord zou worden met mijn heksennaam. De WICCA opleiding duurt een jaar en een dag. Nu volg ik de opleiding niet, maar mijn eerste jaar is voorbij gevlogen! Hoewel ik ben gegroeid, zijn er ook nog steeds doelen die ik niet bereikt heb. Zoals werken met het Ogham. Zo zie je dat een jaar van alles brengt, maar niet altijd wat je verwacht. Toen ik begon met schrijven wist ik niet wat ik van deze blog verwachtte. Ik wilde mijn problemen met hekserij ergens kwijt, ik wilde het van mij afschrijven. Oudere heksen hebben de neiging om te zeggen: het wordt makkelijker. En hoewel dat waar is, maakt dat mijn Groentje-problemen niet…

Een kaars voor geluk

Eindelijk, het wordt winter! Gisteren zat ik op de fiets en speelde de koude wind met mijn haar. Hij rook heerlijk fris, het was het type wind waar je een loopneus van krijgt. Mijn favoriete soort. Ik vind hem prettiger dan de warme zomeravonden, prettiger dan de natte lentelucht. Waarom? Omdat ondanks de kou hij voor mij heel veel warmte symboliseert. Bij dit weer mag de houtkachel aan, bij dit weer mogen de kaarsen branden. Als ik thuiskom steek ik als eerste kaarsjes aan. Pas vanaf dan ben ik echt thuis. Ik ben niet de enige heks met een zwakte voor kaarsen. Kaarsenmagie was de eerste soort van hekserij die ik leerde kennen. Bij kaarsenmagie geef je jouw intenties mee aan de kaars. Kaarsen heb je in allerlei verschillende kleuren en maten, iedere kleur staat voor een andere intentie, en iedere heks zal een andere voorkeur hebben. Voor mijn gevoel…

Samhain 2020: meer dan 3 bezoekers

‘Nou….’ verbrak ik de stilte twijfelend: ‘Gelukkig nieuwjaar allemaal!’ Het is raar om op een zondag te schrijven, al kan het niet anders. Ik wil jullie graag vertellen over mijn Samhain gisteren. Zenwachtig dat ik was! Ik heb natuurlijk al zo’n rare band met Samhain. De eerste keer nam Oma mijn beste vriend over en de tweede keer vergat ik het. Maar goed, de aanhouder wint en de ervaring leert dat je kennelijk zelfs zonder een volwassen heks Samhain kan vieren. Het ritueel Dit jaar zouden wij met de vriendengroep een klein ritueel houden. Binnen de vriendengroep is alleen niemand opgeleid of volwassen dus zaten we zonder Hogepriester. Ook binnen de vriendengroep waren er afzeggingen en uiteindelijk zaten wij met zijn drieën in de woonkamer van De Viking. Achteraf ben ik heel blij dat we niet online hoefden, want ik dat had gekund. Aangezien er niemand opgeleid was, besloot ik…

Rituelen en Samhain

Wat heb ik mij nou weer op mijn hals gehaald? Midden in de drukte van een studie, de huizenjacht en mijn nieuwe baan, moet ik misschien ook nog een ritueel gaan leiden. En letterlijk alle alarmbellen gaan af op het moment dat ik bedenk dat ik het zelf moet doen. Oké, ik ratel, misschien moet ik maar beginnen bij het begin. Zoals jullie (en ik) weten, weet ik nu ongeveer 2 jaar dat ik een heks ben. Omdat afgelopen Castlefest niet doorging, gingen mijn vrienden en ik zelf kamperen; waarbij ik een klein ritueel in elkaar heb gezet zodat we toch een beetje in de sfeer bleven. Nu is het volgende week Samhain, en ik was weer van plan om een klein ritueel te doen. Gewoon voor mijzelf. Misschien dat De Viking nog mee zou doen maar niet meer dan dat. Nu heb ik tegen een groep verteld dat het…

Navigate